Αλέξης Σταμάτης, αυτός ο ερωτύλος νάρκισσος

Αλέξης Σταμάτης, αυτός ο ερωτύλος νάρκισσος

Είχα ακούσει πολλά για τον Αλέξη Σταμάτη. Θεωρείτο από τους φερέλπιδες νέους συγγραφείς της εποχής εκεινης, τότε που όλα φάνταζαν μαγικά και η πρόοδος της χώρας, της επιστήμης και του Πασόκ φαινόταν απρόσκοπτη. 
IMG_3656Ωστόσο δεν είχα διαβάσει κάποιο βιβλίο του μέχρι πρόσφατα, το 2014, που αποφάσισα να πάρω μαζί μου στις διακοπές το Μπαρ Φλωμπέρ του. 14 χρόνια δηλαδή μετά την 1η του έκδοση (διαβάζω τώρα ότι ξαναεκδόθηκε το 2012 με νέο εξώφυλλο και συμπληρωμένη έκδοση, όπως αναφέρει το site του Καστανιώτη χωρίς να εξηγεί τι εννοεί).

Η πλοκή αρχικά είναι ενδιαφέρουσα, αν και λίγο τετριμμένη: Νέος συγγραφέας που έχει συγγρούσεις με τον πατέρα του, ξεκινάει ένα ταξίδι με σκοπό την αποκάλυψη ενός μυστηρίου το οποίο καταλήγει σε μια πορεία αυτογνωσίας με μια ανατροπή-κλισέ στο τέλος, την οποία έχουμε όλοι μαντέψει από την αρχή.

Εκτός όμως από την πλοκή του βιβλίου που δε βρήκα πρωτότυπη (οφείλω φυσικά να υπογραμμίσω ότι ίσως στην εποχή που γράφτηκε να ήταν όντως προωτοποριακή), με κούρασε το ύφος του βιβλίου. Από την αρχή αισθανόμουν ότι κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να χρησιμοποιήσει εύγλωττες εκφράσεις, μακρόσυρτες φράσεις, παρομοιώσεις υπερβολικές, για να τον παραδεχτούμε ως καλό συγγραφέα. Επιπροσθέτως, έχτισε έναν ήρωα αντιπαθητικό: Εγωιστή, νάρκισσο, ανηδονιστή, αφελή και εντελώς self-absorbed. Ένας μαμάκιας ενδεδυμένος ερασιτέχνης εξερευνητής με λίγα λόγια. Κλασικός Έλλην με θεματάκια δέσμευσης. Χωρις καμία από τις χάρες και τη γοητεία που διαθέτουν οι αντι-ήρωες που εμείς τα κορίτσια τόσο αγαπάμε. Το μόνο ευφυές εύρημα του βιβλίου βρίσκεται στον τίτλο του που αποτελεί και τη μόνη ευχάριστη ανακάλυψη: Μπαρ-Φλω-Μπερ. Δε σποϊλεριάζω άλλο.

Εν κατακλείδι ξενέρωσα τόσο που δε μπήκα στον κόπο να διαβάσω κάποιο άλλο μυθιστόρημά του, αν και με όσους φίλους μίλησα μου είπαν ότι αυτό θεωρείται το καλύτερο του (αν και δεν ξέρω τι λέει η βραβευμένη Αμερικάνικη Φούγκα του). Πάντως όταν διάβασα τον τίτλο από το νέο του πόνημα Μπορείς να κλάψεις μέσα στο νερό; πείτε με προκατειλημμένη αλλά περίμενα να δω ως συγγραφέα τη Λένα Μαντά και όχι τον Αλέξη Σταμάτη.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s