Και να καθαρίσουμε τους Κακομούτσουνους

Και να καθαρίσουμε τους Κακομούτσουνους

Πάντοτε βασιζόμουν στην καλοσύνη των ξένων*.

Από πολύ μικρή, λες και το σύμπαν συνομωτούσε (αν είστε από αυτούς που ενστερνίζονται τις μαλακίες του Κοέλιο) σε διάφορες στιγμές της ζωής μου, όταν ήμουν μόνη και χρειαζόμουν βοήθεια, και βρισκόταν κάποιος άγνωστος δίπλα μου να με βοηθήσει. Θυμάμαι για παράδειγμα μια φορά, πριν χρόνια, μόλις είχα μάθει να οδηγώ και μου έσκασε το λάστιχο. Δεν ήξερα τι να κάνω. Πανικοβλήθηκα, γιατί είχα διακόψει την κίνηση στη λεωφόρο. Read more

Advertisements